چرا به تحسین شدن معتاد هستیم؟

آیا به تحسین شدن معتاد هستیم؟ چرا و چگونه می‌توانیم بر آن غلبه کنیم؟

تحسین درونی توانایی احترام گذاشتن و تصدیق ویژگی‌های مثبت، نقاط قوت، دستاوردها ومهارت‌های ما است. اما اعتبارسنجی بیرونی تصدیق نقاط قوت و ویژگی های ما از سوی دیگران است. وقتی بالاخره سمت شغلی رویایی خود را بدست می‌آوریم، ترفیعی را که منتظرش بودیم دریافت می‌کنیم، رتبه‌ی مورد نظرمان در  کنکور را بدست می‌‌آوریم و …، لحظه‌شماری می‌کنیم تا آن را به نزدیکترین افراد خود خبر دهیم. در واقع آنچه که ما بدنبال آن هستیم این است که آن‌ها بردهای ما را تایید کنند و بزرگی کار ما را متوجه شوند. در واقع نیاز به تایید و تحسین شدن از سوی دیگران یک نیاز رایج است که اکثر ما آن را تجربه می‌کنیم، اما مانند هر رفتار دیگری یک طیف برای این مسئله وجود دارد که در صورتی که از حد طبیعی و نرمال خود فراتر رود، به یک مسئله ی آسیب‌زا و بیمارگونه تبدیل می‌شود که عزت نفس و اعتمادبنفس فرد را تحت تاثیر قرار داده و توانایی تصمیم‌گیری او را مختل می‌سازد.

اما افرادی که دائماً به دنبال تایید و تحسین بیرونی هستند، چه شاخصه‌های رفتاری را از خود بروز می‌دهند؟

دستیابی به تعادل بین تایید درونی و از جانب خودمان و کسب تحسین بیرونی، برای داشتن عزت نفس سالم بسیار مهم است.