معرفی فیلم The Boy Who Harnessed the Wind

ارسال شده توسط admin

شهریور 11, 1405 در شهریور 11, 1405

معرفی فیلم The Boy Who Harnessed the Wind

گاهی یک ایده ساده، وقتی پشت آن یک مسئله واقعی وجود داشته باشد، می‌تواند معنای کاملاً متفاوتی پیدا کند. The Boy Who Harnessed the Wind داستان نوجوانی است که در میانه فقر، خشکسالی و گرسنگی، به‌جای کنار آمدن با شرایط، دنبال راهی برای تغییر آن می‌گردد؛ با چیزی که در اختیار دارد: یک کتاب، کنجکاوی و میل به فهمیدن.

فیلم پسری که باد را مهار کرد بر اساس زندگی واقعی ویلیام کامکوامبا ساخته شده و فقط درباره ساخت یک توربین بادی نیست. داستان فیلم به موضوعاتی مثل یادگیری، حل مسئله، تاب‌آوری، امید و رابطه میان یک پدر و پسر می‌پردازد؛ موضوعاتی که باعث می‌شوند ارزش فیلم فراتر از یک داستان الهام‌بخش ساده باشد.

فیلم The Boy Who Harnessed the Wind درباره چیست؟

The Boy Who Harnessed the Wind یک درام زندگی‌نامه‌ای محصول ۲۰۱۹ و نخستین فیلم بلند چیوتل اجیوفور (Chiwetel Ejiofor) در مقام کارگردان است. اجیوفور در فیلم نقش تری‌ول، پدر ویلیام، را نیز بازی می‌کند و مکسول سیمبا (Maxwell Simba) نقش ویلیام کامکوامبا را بر عهده دارد. آیسا مایگا (Aïssa Maïga) نیز از بازیگران اصلی فیلم است. فیلم با اقتباس از زندگی ویلیام ساخته شده و مدت آن ۱۱۳ دقیقه است.

داستان در مالاوی و در دوره‌ای از خشکسالی و بحران غذایی اتفاق می‌افتد. ویلیام به علم علاقه دارد و از کتابخانه مدرسه برای مطالعه استفاده می‌کند، اما مشکلات مالی خانواده باعث می‌شود ادامه تحصیل برایش ممکن نباشد.

با این حال، کنار گذاشته شدن از مدرسه پایان یادگیری او نیست. ویلیام در کتاب‌های علمی به دنبال راهی برای درک مسئله‌ای می‌گردد که خانواده و روستایش با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. مطالعه درباره انرژی باد، ایده‌ای را در ذهن او شکل می‌دهد: آیا می‌توان از باد برای تولید انرژی و پمپاژ آب استفاده کرد؟

از اینجا، فیلم یک سؤال جذاب را دنبال می‌کند: آیا یک ایده علمی، وقتی امکانات بسیار محدودی داریم، می‌تواند به راه‌حلی واقعی تبدیل شود؟

فیلم در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۹ جایزه Alfred P. Sloan Feature Film Prize را دریافت کرد؛ جایزه‌ای که به فیلم‌هایی با پرداخت قابل توجه به علم، فناوری و موضوعات مرتبط با آن‌ها اهدا می‌شود.

داستان واقعی ویلیام کامکوامبا: فیلم چقدر به واقعیت وفادار است؟

یکی از مهم‌ترین نکات درباره این فیلم این است که داستان ویلیام کامکوامبا واقعاً اتفاق افتاده است؛ اما The Boy Who Harnessed the Wind یک فیلم داستانی است، نه مستند.

ویلیام در مالاوی و در خانواده‌ای کشاورز بزرگ شد. در جریان بحران غذایی سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲، خانواده او نیز مانند بسیاری از مردم منطقه با شرایط بسیار سختی مواجه شدند. ویلیام به دلیل ناتوانی خانواده در پرداخت شهریه، مدتی از مدرسه دور ماند و برای ادامه یادگیری به کتابخانه رفت.

او در کتابی درباره انرژی، با تصاویری از توربین‌های بادی روبه‌رو شد و از آن‌ها برای فهمیدن سازوکار ساخت یک آسیاب بادی استفاده کرد. ویلیام بعدها در سال‌های نوجوانی، با استفاده از قطعات و مواد در دسترس، یک توربین بادی ساخت که برای تولید برق مورد استفاده قرار گرفت.

البته فیلم در جزئیات دقیقاً با زندگی واقعی او یکسان نیست. برای مثال، ویلیام واقعی هنگام ساخت نخستین توربین خود ۱۴ ساله بود، در حالی که روایت فیلم از ویلیام ۱۳ساله آغاز می‌شود. همچنین برخی روابط، رویدادها و موقعیت‌ها برای شکل دادن به یک روایت سینمایی منسجم، بازآفرینی یا فشرده شده‌اند.

بنابراین بهتر است فیلم را این‌طور ببینیم: یک داستان واقعی که برای سینما دراماتیزه شده است. اصل ماجرا واقعی است، اما هر اتفاق و دیالوگ فیلم را نباید به‌عنوان سند تاریخی در نظر گرفت.

اهمیت داستان ویلیام حتی بدون پرداخت سینمایی هم کم نیست. نکته قابل توجه فقط ساخت یک توربین نیست؛ بلکه این است که او توانست دانشی را که از کتاب به دست آورده بود، به مسئله‌ای در زندگی واقعی پیوند بزند.

همین نقطه، فیلم را از یک داستان ساده درباره «یک نوجوان باهوش» فراتر می‌برد. مسئله اصلی، استعداد خارق‌العاده نیست؛ ترکیب کنجکاوی، یادگیری، منابع محدود و تلاش برای حل یک مشکل واقعی است.

تحلیل و نقد فیلم The Boy Who Harnessed the Wind

فیلم از نظر داستان‌گویی، قرار نیست مخاطب را با پیچش‌های غیرمنتظره غافلگیر کند. مسیر کلی داستان نسبتاً قابل پیش‌بینی است و حتی از ابتدا می‌توان حدس زد که تلاش ویلیام قرار است به کجا برسد.

اما ارزش فیلم بیشتر در فرایند رسیدن است تا نتیجه.

ویلیام یک‌شبه راه‌حل پیدا نمی‌کند. او ابتدا مسئله را می‌بیند، بعد درباره آن مطالعه می‌کند و سپس سعی می‌کند دانشش را به یک راه‌حل عملی تبدیل کند. این روند، یکی از باورپذیرترین بخش‌های فیلم است؛ چون موفقیت را نه حاصل شانس، بلکه نتیجه یادگیری و تلاش نشان می‌دهد.

ویلیام و پدرش؛ اختلافی میان احتیاط و امید

رابطه ویلیام و پدرش تری‌ول، یکی از نقاط مهم فیلم است.

پدر خانواده در شرایطی قرار دارد که هر تصمیم اشتباه می‌تواند برای خانواده هزینه سنگینی داشته باشد. بنابراین وقتی با ایده ویلیام روبه‌رو می‌شود، مخالفت او را نباید صرفاً از سر بی‌اعتمادی یا ناآگاهی دانست.

از طرف دیگر، ویلیام مسئله را متفاوت می‌بیند. او معتقد است باید راهی را امتحان کرد که هنوز نتیجه‌اش مشخص نیست.

در نتیجه، اختلاف آن‌ها فقط اختلاف نسل‌ها نیست؛ تعارض میان احتیاط در برابر ریسک، حفظ داشته‌های موجود در برابر امتحان کردن یک راه تازه است.

همین موضوع باعث می‌شود رابطه پدر و پسر به یکی از انسانی‌ترین بخش‌های فیلم تبدیل شود. هیچ‌کدام کاملاً ساده و تک‌بعدی نیستند و فشار شرایط اقتصادی روی تصمیم‌های هر دو تأثیر می‌گذارد.

نقطه قوت اصلی فیلم چیست؟

فیلم در نشان دادن ارتباط میان دانش و عمل موفق است. ویلیام صرفاً اطلاعات علمی جمع نمی‌کند؛ او می‌خواهد بفهمد این اطلاعات چطور می‌توانند یک مشکل واقعی را حل کنند.

همین ایده می‌تواند یکی از مهم‌ترین پیام‌های فیلم باشد: مطالعه زمانی بیشترین ارزش را پیدا می‌کند که بتوانیم آموخته‌هایمان را به پرسش، آزمایش و عمل تبدیل کنیم.

البته این به معنای بی‌نیازی از آموزش رسمی نیست. اتفاقاً داستان ویلیام نشان می‌دهد دسترسی به مدرسه، کتاب و منابع آموزشی تا چه اندازه مهم است. چیزی که شخصیت او را متمایز می‌کند این است که وقتی مسیر رسمی آموزش برایش دشوار می‌شود، یادگیری را متوقف نمی‌کند.

پیام‌های روانشناختی فیلم The Boy Who Harnessed the Wind

The Boy Who Harnessed the Wind ظرفیت خوبی برای نگاه کردن از زاویه روان‌شناسی دارد؛ اما بهتر است میان «تحلیل یک اثر هنری» و «تشخیص روان‌شناختی شخصیت» تفاوت بگذاریم. رفتار ویلیام را می‌توان با مفاهیمی مانند تاب‌آوری، خودکارآمدی و یادگیری خودراهبر بررسی کرد، اما نباید از روی فیلم برای او برچسب یا تشخیص روان‌شناختی ساخت.

تاب‌آوری؛ ادامه دادن در شرایط سخت

شرایط ویلیام واقعاً دشوار است و فیلم هم تلاش نمی‌کند این سختی را با چند جمله انگیزشی ساده کند. خشکسالی، فقر و بحران غذایی مشکلاتی نیستند که صرفاً با مثبت‌اندیشی از بین بروند.

تاب‌آوری در اینجا بیشتر در نحوه مواجهه با شرایط دیده می‌شود: ویلیام مسئله را انکار نمی‌کند و در عین محدودیت، دنبال کاری می‌گردد که از دستش برمی‌آید.

در روان‌شناسی نیز تاب‌آوری به معنای نداشتن ترس یا ناراحتی نیست؛ بیشتر به توانایی سازگاری و حفظ عملکرد در مواجهه با شرایط دشوار مربوط می‌شود.

خودکارآمدی؛ اعتمادبه‌نفسی که با عمل ساخته می‌شود

ویلیام قبل از شروع کار، اطمینان کامل ندارد که ایده‌اش موفق خواهد شد. او مطالعه می‌کند، تلاش می‌کند، با مانع روبه‌رو می‌شود و از تجربه‌هایش برای قدم بعدی استفاده می‌کند.

این مسیر را می‌توان با مفهوم خودکارآمدی (Self-efficacy) مرتبط دانست؛ مفهومی که آلبرت بندورا برای توضیح باور فرد نسبت به توانایی خود در انجام یک کار یا مدیریت یک موقعیت مطرح کرد.

از این زاویه، فیلم یک نکته کاربردی دارد: اعتماد به توانایی خود همیشه قبل از اقدام به وجود نمی‌آید. گاهی تجربه کردن و دیدن نتیجه تلاش‌های کوچک به تدریج این باور را تقویت می‌کند.

پس به‌جای اینکه همیشه منتظر احساس آمادگی کامل بمانیم، می‌توانیم سؤال کوچک‌تری بپرسیم:

«چه قدمی می‌توانم بردارم که به من اطلاعات واقعی درباره توانایی‌ام بدهد؟»

یادگیری خودراهبر؛ وقتی یادگیری به کلاس محدود نمی‌شود

وقتی ویلیام دیگر نمی‌تواند به شکل معمول در مدرسه درس بخواند، یادگیری را کنار نمی‌گذارد. او به کتابخانه می‌رود و خودش به دنبال منابعی می‌گردد که بتوانند به سؤالش پاسخ دهند.

این رفتار را می‌توان نمونه‌ای از یادگیری خودراهبر دانست؛ یعنی فرد برای یادگیری، سؤال ایجاد می‌کند، منابع مناسب پیدا می‌کند و دانسته‌هایش را در یک موقعیت واقعی به کار می‌گیرد.

البته این موضوع نباید به این برداشت تبدیل شود که آموزش رسمی اهمیت ندارد. برعکس، بخش قابل توجهی از مسیر ویلیام به دسترسی او به کتاب و منابع آموزشی وابسته است. پیام مهم‌تر این است که یادگیرنده فعال، حتی وقتی مسیر یادگیری تغییر می‌کند، کنجکاوی خود را حفظ می‌کند.

نظر منتقدان درباره The Boy Who Harnessed the Wind

بازخورد کلی منتقدان نسبت به فیلم مثبت بوده است. Rotten Tomatoes امتیاز ۸۶ درصد از منتقدان و ۸۸ درصد از مخاطبان را ثبت کرده و Metacritic نیز بر اساس ۲۱ نقد، امتیاز ۶۸ از ۱۰۰ را به فیلم داده است.

در نقدهای مثبت، بازی مکسول سیمبا، کارگردانی چیوتل اجیوفور، فضای اجتماعی داستان و رابطه پدر و پسر بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. در مقابل، قابل پیش‌بینی بودن داستان و ریتم نسبتاً آرام فیلم از جمله نقاط ضعفی هستند که در نقدها مطرح شده‌اند.

بنابراین بهتر است فیلم را یک اثر بی‌نقص معرفی نکنیم. نقطه قوت آن بیشتر در داستان انسانی، فضای واقعی و ایده مرکزی آن درباره دانش و حل مسئله است تا پیچیدگی فیلمنامه.

فیلم پسری که باد را مهار کرد برای چه کسانی مناسب است؟

این فیلم انتخاب خوبی است برای کسانی که از داستان‌های واقعی، درام‌های انسانی، موضوعات علمی و روایت‌های مربوط به یادگیری و حل مسئله لذت می‌برند.

همچنین اگر فیلمی می‌خواهید که بعد از تمام شدنش بتوانید درباره پشتکار، محدودیت، خانواده، تصمیم‌گیری و مسیر یادگیری فکر کنید، The Boy Who Harnessed the Wind گزینه قابل تأملی است.

در مقابل، اگر فیلم‌های بسیار سریع، پرحادثه یا پر از پیچش داستانی را ترجیح می‌دهید، ریتم آرام و روایت نسبتاً کلاسیک آن ممکن است جذابیت کمتری داشته باشد.

آیا فیلم The Boy Who Harnessed the Wind ارزش دیدن دارد؟

بله، اما ارزش آن بیشتر از جنس تأمل است تا هیجان.

فیلم داستان نوجوانی را تعریف می‌کند که با یک مشکل بزرگ روبه‌رو می‌شود و به‌جای اینکه منتظر یک راه‌حل آماده بماند، شروع به یادگیری و آزمایش می‌کند. این مسیر ساده به نظر می‌رسد، اما فیلم نشان می‌دهد تبدیل یک ایده به نتیجه واقعی به دانش، پشتکار، منابع و حمایت دیگران نیاز دارد.

از طرف دیگر، فیلم وعده نمی‌دهد که هر مشکلی با اراده حل می‌شود. بسیاری از شرایطی که ویلیام با آن‌ها مواجه است خارج از کنترل او هستند. چیزی که اهمیت دارد، پیدا کردن بخشی از مسئله است که می‌توان روی آن اثر گذاشت.

اگر از فیلم‌هایی خوشتان می‌آید که بعد از تماشایشان فقط پایان داستان در ذهنتان نمی‌ماند و یک سؤال هم با خودتان می‌برید، The Boy Who Harnessed the Wind ارزش دیدن دارد.

شاید بهترین خلاصه برای پیام فیلم همین باشد:

گاهی برای پیدا کردن راه‌حل، اول باید یاد بگیریم مسئله را درست ببینیم.

جمع‌بندی

The Boy Who Harnessed the Wind فقط روایت ساخت یک توربین بادی نیست؛ داستان نوجوانی است که در میان محدودیت‌های جدی، یادگیری را به حل یک مسئله واقعی پیوند می‌زند. ارزش فیلم هم دقیقاً در همین نقطه است: یادآوری می‌کند که همیشه نمی‌توان شرایط را تغییر داد، اما می‌توان مسئله را بهتر فهمید، از منابع موجود استفاده کرد و برای پیدا کردن راه‌حل قدم برداشت.